Roterende vrijheidsgraden bij lasrobots
De arm en het polsgewricht van een lasrobot zijn de basisbewegingscomponenten. Elke ontworpen lasrobotarm heeft drie vrijheidsgraden om te waarborgen dat het eindeffectormechanisme elk punt binnen zijn werkgebied kan bereiken. De drie vrijheidsgraden van het polsgewricht zijn roterende bewegingen rond drie onderling loodrechte coördinaatassen x, y en z in de ruimte, meestal aangeduid als roll, pitch en yaw.
Bij de introductie en selectie van een lasrobot moeten de volgende aspecten worden overwogen:
1) Het productietype van de lasonderdelen wordt gekenmerkt door grote verscheidenheid en kleine series.
2) De structurele afmetingen van de lasconstructies zijn voornamelijk klein tot middelgroot, wat betreft onderdelen voor lasmachines, en het materiaal en de dikte van de lasconstructies zijn geschikt voor puntlassen of gasbeschermde lasmethoden.
3) De afmetings- en montageprecisie van de te lassen materialen voldoet aan de procesvereisten voor robotlassen.
4) De apparatuur die wordt gebruikt door de lasrobot, zoals diverse soorten positioneersystemen en transportbanden, moet in staat zijn om samen te werken met de robot om het productieritme te behouden.
Een lasrobot is een meervoudig gewrichtsmanipulator of een multi-hoekmachineapparaat voor industriële toepassingen. Het kan taken automatisch uitvoeren en is een machine die verschillende functies realiseert via eigen aandrijfkracht en besturingsmogelijkheden. Het kan worden bestuurd door mensen of volgens vooraf geprogrammeerde procedures werken. Moderne industriële robots kunnen ook handelen op basis van principes en richtlijnen die zijn vastgesteld door kunstmatige-intelligentietechnologie.
Kenmerken:
(1) Programmeerbaar. Verdere ontwikkeling van productieautomatisering is flexibele automatisering. Industriële robots kunnen opnieuw worden geprogrammeerd om te voldoen aan de behoeften van veranderende werkomgevingen. Daarom spelen ze een belangrijke rol in flexibele productieprocessen met evenwichtige productievolumes en -variëteiten, en vormen ze een belangrijk onderdeel van flexibele productiesystemen.
(2) Mensachtig. Industriële robots hebben mechanische structuren die vergelijkbaar zijn met menselijke lichaamsdelen zoals lopen, heupdraaiing, bovenarmen, onderarmen, polsen en greepwerktuigen, en worden aangestuurd door computers. Bovendien beschikken intelligente industriële robots over vele mensachtige 'biologische sensoren', zoals huidachtige contactssensoren, krachtsensoren, belastingssensoren, visiesensoren, akoestische sensoren en taalfuncties. Deze sensoren verbeteren de aanpasbaarheid van industriële robots aan hun omgeving.
(3) Veelzijdigheid. Naast speciaal ontworpen, toegewezen industriële robots hebben algemene industriële robots een goede veelzijdigheid bij het uitvoeren van verschillende taken. Bijvoorbeeld: door het wisselen van het eindeffectort (grijper, gereedschap, enz.) van een industriële robot kan deze verschillende taken uitvoeren. (4) Industriële machinetechnologie omvat een breed scala aan disciplines, wat samengevat kan worden als een combinatie van mechanica en micro-elektronica – mechatronica. Robotica van de derde generatie, intelligente robots, beschikken niet alleen over diverse sensoren om informatie over de externe omgeving te verzamelen, maar hebben ook kunstmatige-intelligentiefunctionaliteiten zoals geheugen, taalbegrip, beeldherkenning en redeneren. Al deze aspecten staan nauw in verband met de toepassing van micro-elektronische technologie, met name computertechnologie. De ontwikkeling van roboticatechnologie zal daarom onvermijdelijk de ontwikkeling van andere technologieën stimuleren, en het niveau van ontwikkeling en toepassing van roboticatechnologie kan ook het niveau van ontwikkeling van wetenschap en technologie en industriële technologie aantonen.
